花だよ。お花 のデコメ絵文字صدای ضبط حسابی بلند بود...
مامان می خندید و من هم با خواننده هم خوانی می کردم...
شب که شد بازهم دلم گرفت هندزفری گذاشتم توی گوشم و با صدای گوش خراش (به ظاهر قشنگ) آهنگ خوابم برد...
روزها می گذشت و چه نماز صبح ها که قضا نشد...
چه قدر دل گیرتر می شدم و با گوش دادن به موسیقی کمی روحیه ام عوض می شد... و شادی کاذبی برای یک ساعت همراهم بود.
کم کم عصبی شده بودم...و این فاجعه بود.
در این بین حرف هایی که خواننده می زد و توی گوشم می رفت روی زندگیم اثر گذاشت و خیلی کارهایی که نباید انجام می دادم انجام دادم و روز به روز افسرده تر شدم.نیمی از دلایل اتفاقات بدی که برام افتاد به خاطر گوش دادن به موسیقی بود!

 (این ها همگی نظر شخصیه بعد از کمی تحقیق کاملا موسیقی کنار گذاشتم...همگی حق انتخاب داریم)
花火だよ。打ち上げ花火 のデコメ絵文字اگر بخوایم با توکل و توسل به خدا و اهل بیت خیلی راحت می تونیم به هدفمون برسیم...花火だよ。打ち上げ花火 のデコメ絵文字
اوایل کمی سخته اما خدا کمک میکنه
این روزها واقعا آرامش دارم و به جای موسیقی صوت زیبای قرآن و مداحی های محبین اهل بیت همراهم هست.
از خدا ممنونم که همیشه در همه حال به جای مچ گیری دستم گرفت
(سخنرانی های استاد رائفی پور هم گوش بدید این یکیشه!)

[
]




دسته بندی : ღروزهای زندگیღ ,  دل نوشته ,