سلام من به امامی که فرزند شش ماهه اش در آغوشش جان داد

سلام من به امامی که شاهد قطع دستان عباس بود

سلام من به امامی که اشک های رقیه و سکینه اش را دید

سلام من به امامی که مادر را دربین درسوخته با پهلوی شکسته دید

سلام من به امامی که عبدالله دردانه ی برادرش سپری در برابر خشم شمشیر شد و دستش قلم شد.

سلام من به امامی که پیکر برادر بزرگش جلوی چشمانش تیرباران شد

 

سلام من به حسین(ع)

به امامی که صدای خرد شدن استخوان مادر،صدای گریه های پدر را شنید

سلام من به امامی که سرش بر نیزه ها رفت سم اسبان بر پیکرش تاختند،به جای گل نیزه ها و سنگ ها پیکرش را بدرقه کردند

سلام من به غریب غریبان حسین مظلوم شهید.

 




دسته بندی : دل نوشته ,